అరుణాచల అక్షరమణమాల
సాక్షాదరుణగిరీశ్వర వరార్హమగు నక్షరమణమాల నమరించుటకును
కరుణాకరుండగు గణపతి యొసగి కరమ భయకరము కాపాడుగాక
అరుణాచల శివ అరుణాచల శివ
అరుణాచల శివ అరుణాచలా
అరుణాచల శివ అరుణాచల శివ
అరుణాచల శివ అరుణాచలా
అరుణాచల మనుచు స్మరియించువారల అహము నిర్మూలింపు అరుణాచలా || ౧ ||
అళగు సుందరముల వలె చేరి నేను నీ వు౦దమభిన్నమై అరుణాచలా || ౨ ||
లోదూరి లాగి నీ లోగుహను చెరగా నమరించి తేమొకో అరుణాచలా || ౩ ||
ఎవరికిగా నన్ను ఏలితి విడిచిన అఖిలము నిందించు అరుణాచలా || ౪ ||
ఈ నింద తప్పు నిన్నేటికి దలపించితిక విడువారెవరరు అరుణాచలా || ౫ ||
కనిన జనని కన్న ఘనదయాదాయకా ఇదియా యనుగ్రహము అరుణాచలా || ౬ ||
నిన్నేమార్చి యరుగనీక యుల్లము పైని నురుదిగా నుండుమా అరుణాచలా || ౭ ||
ఊరూరు తిరుగక యుల్లము నిను గని యణగ నీ ద్యుతి జూపుము అరుణాచలా || ౮ ||
నను చెరచి యిపుడు నను కలియక విడుటిది మగతన మొక్కొయా అరుణాచలా || ౯ ||
ఏటి కీ నిదుర నన్నితరులు లాగగ ఇది నీకు న్యాయమా అరుణాచలా || ౧౦ ||
పంచేంద్రియ ఖలులు మదిలోన దూరుచో మదిని నీవుందవో అరుణాచలా || ౧౧ ||
ఒకడవౌ నిను మాయ మొనరించి వచ్చువారెవరిది నీ జాలము అరుణాచలా || ౧౨ ||
ఓంకార వాక్యార్ధ యుత్తమ సమహీన నిన్నెవరెరుగువారు అరుణాచలా || ౧౩ ||
అవ్వబోలె నొసగి నాకు నీ కరుణ నన్నేలుట నీ భారము అరుణాచలా || ౧౪ ||
కన్నుకు గన్నయి కన్నులేక కను నిను కనువారెవరుగనుము అరుణాచలా || ౧౫ ||
ఇనుము ఆయస్కాంతము వలె గవిసి నను విడువక కలసి నాతోనుండుము అరుణాచలా || ౧౬ ||
గిరి రూప మైనట్టి కరుణా సముద్రమా కృప చేసి నన్నేలుం అరుణాచలా || ౧౭ ||
క్రింద మీదెటను చెన్నొందు కిరణమణి నా క్రిందు గతి మాపు అరుణాచలా || ౧౮ ||
కుట్ర యంతయు గోసి గుణముగ బాలించు గురు రూపమై వెలుగు అరుణాచలా || ౧౯ ||
కూచి వాల్గన్నుల కోతబడక కృప చేసి నన్ చేరి కావుం అరుణాచలా || ౨౦ ||
వంచకా వేడియున్ గొంచెమున్ గరగవే అభయ మంచేలుమా అరుణాచలా || ౨౧ ||
అడుగకిచ్చెడు నీదు నకళంక మగు కీర్తి హాని సేయక బ్రోవు అరుణాచలా || ౨౨ ||
హస్తలమలక నీదు సద్రసమున సుఖోన్మాద మొందగ నేలు అరుణాచలా || ౨౩ ||
వల నుంచి భక్తుల పరిమార్చు ని ను గట్టుకొని యెట్లు జీవింతును అరుణాచలా || ౨౪ ||
కోపరహిత గుణ గురిగాగ నను గొను కొరయేమి చేసితి అరుణాచలా || ౨౫ ||
గౌతమ పూజిత కరుణా ఘన నగమా కడ గంట ఏలుమా అరుణాచలా || ౨౬ ||
సకలము కబళించు కరకాంతియిన మనో జలజ మరల్పుమా అరుణాచలా || ౨౭ ||
తిండిని నిన్జేరితిని తిన నా నేను శాంతమై పోవుదును అరుణాచలా || ౨౮ ||
మది చల్లపడ భద్రకర ముంచి యమృతనోర్ తెరు మనుగ్రహచంద్ర అరుణాచలా || ౨౯ ||
వన్నెను చెరచి నిర్వాణ మొనర్చి కృపావన్నె నిడి బ్రోవుమరుణాచలా || ౩౦ ||
సుఖ సముద్రము పొంగ వాక్ మనమ్ములడంగ నూరక నమరు మందరుణాచలా || ౩౧ ||
వంచింతువేల నన్ శోధింపకిక నీదు జ్యోతి రూపము చూపుం అరుణాచలా || ౩౨ ||
పరవిద్య గరపి యీ భూమి మైకము వీడి రూపగు విద్య జూపు అరుణాచలా || ౩౩ ||
చేరకున్నను మేను నీరుగ గరగి కన్నీటేరయి నశింతు అరుణాచలా || ౩౪ ||
ఛీ యని ద్రోసిన చేయు కర్మ తపన గాకేది మను మారం అరుణాచలా || ౩౫ ||
చెప్పక చెపి నీవు మౌనత నుండని యూరక యుందువే అరుణాచలా || ౩౬ ||
సోమరి నైతిని మిన్నని సుఖ నిద్ర కన్న వేరెది గతి అరుణాచలా || ౩౭ ||
శౌర్యము జూపితి శమియించె నని మాయ చలియి౦ప కున్నావు అరుణాచలా || ౩౮ ||
కుక్కకు న్నీచమే నేనే గురుతుగొని వెదకి నిన్జేరుదు అరుణాచలా || ౩౯ ||
జ్ఞానము లేక నీ యాస దైన్యము బాప జ్ఞానము దెల్పి బ్రోవుమరుణాచలా || ౪౦ ||
తేటి వలెను నీవు వికసింప లేదని యెదుట నిలుతువేల అరుణాచలా || ౪౧ ||
తత్వ మెరుగజాల నంతయై నిలుతువే యిదియేమి తత్వమో అరుణాచలా || ౪౨ ||
తా నేను తానను తత్వ మిద్దానిని తానుగా చూపింతు అరుణాచలా || ౪౩ ||
త్రిప్పి యహంతను నెప్పుడు లో ద్రుష్టి గన దెలియు ననునదే అరుణాచలా || ౪౪ ||
తీరముండని యెద వెదకియు నిన్ను నే తిరిగి పొందితి బ్రోవు మరుణాచలా || ౪౫ ||
సత్య జ్ఞానము లేని యీ జన్మ ఫలమేమి యొప్పaga రావేల అరుణాచలా || ౪౬ ||
శుద్ధ వాంగ్మన యుతులం దోచు నీ నిజా హంత గల్పి నను బ్రోవు అరుణాచలా || ౪౭ ||
దైవ మనుచు నిన్ను దరిచేరగా నన్ను పూర్ణ నాశ మొనర్చితి అరుణాచలా || ౪౮ ||
వెదుకక గనిన సచ్చ్రీయనుగ్రహనిధి మది తెగుల్ తీర్చి బ్రోవు అరుణాచలా || ౪౯ ||
ధైర్యము పరుగిడు నీ నిజహమరయ నే నాశమైతి బ్రోవు అరుణాచలా || ౫౦ ||
తాకి కృపాకరము నను గలియకున్న నిజము నశింతు బ్రోవు అరుణాచలా || ౫౧ ||
దోషరహిత నీవు నాతో నైక్యమయి నిత్యానంద మయమోనర్పరుణాచలా || ౫౨ ||
నగకు నెడముకాదు నిన్వెదకిన నన్ను గను కృపానగ వేసి అరుణాచలా || ౫౩ ||
నాన లేదె వెదుక నేనయి నీ వొంటి స్థాణువై నిలిచితివి అరుణాచలా || ౫౪ ||
నీ జ్వాల గాల్చినన్ నీరు సేసెడు మున్నె నీ కృప వర్షింపు అరుణాచలా || ౫౫ ||
నీవు నే నణగ నిత్యానందమయముగా నిలుచు స్థితి కరుణి౦పు అరుణాచలా || ౫౬ ||
అణురూపు నిన్ను నే మిన్ను రూపుం చేర భావోర్ములెపుడాగు అరుణాచలా || ౫౭ ||
సూత్ర జ్ఞానము లేని పామరు నా మాయా జ్ఞానము కోసికావు అరుణాచలా || ౫౮ ||
మక్కి మక్కి కరగి నే నిన్ను శరణంద నగ్నుడవై నిల్చితి అరుణాచలా || ౫౯ ||
నేస్తముండని నాకు నీ యాశ చూపినన్ మోసగింపక బ్రోవు అరుణాచలా || ౬౦ ||
నవసి చెడు ఫలము నందేమి ఫల మేరి పక్వత లోగొను అరుణాచలా || ౬౧ ||
నొవ్వగింపకను నిన్ను నొసగి నన్ గోనలేదె యంతకుడవు నాకు అరుణాచలా || ౬౨ ||
చూచి చింతించి మేనుం దాకించి పక్వము చేసి నీ వేలి బ్రోవుం అరుణాచలా || ౬౩ ||
మాయ విషము పట్టి తలకెక్కి చెడుమున్నె కరుణ పటోసగిబ్రోవుం అరుణాచలా || ౬౪ ||
కను కృపన్ మాయాంతముగా కృప గనవేమి గను నీ కెవరు చెప్పుటెవరు అరుణాచలా || ౬౫ ||
పిచ్చి వీడ నినుబోలె పిచ్చి చేసితె దయన్ పిచ్చిని మాన్పుము అరుణాచలా || ౬౬ ||
నిర్భీతి నిను జేరు నిర్భీతు నను జేర భీతి నీకేలకో అరుణాచలా || ౬౭ ||
అల్ప జ్ఞాన మదేది సుజ్ఞాన మేదయా ఐక్య మంద కరుణింపు అరుణాచలా || ౬౮ ||
భూగంధమగు మది పూర్ణ గంధము గొన బూర్ణ గంధ మొసంగు అరుణాచలా || ౬౯ ||
పేరు తలపగనే పట్టి లాగితివి నీ మహిమ కనుదురెవరు అరుణాచలా || ౭౦ ||
పోగ భూతము పోని భూతమై పట్టినన్ భూతగ్రస్తుని చేసి తరుణాచలా || ౭౧ ||
మృదులతన్ నే బ్రాపు లేక వాడగనీక పట్టు కొమ్మయి కావు అరుణాచలా || ౭౨ ||
పొడిచే మయికపర్చి నా బోధ హరియించి నీ బోధ గనుపించితి అరుణాచలా || ౭౩ ||
పోకరాకలు లేని సమరంగ దివి జూపు మా కృపాపోరాటం అరుణాచలా || ౭ ||
భౌతిక మౌ మేని పట్టార్చి యెపుడు నీ మహిమ గన గరునిణింపు అరుణాచలా || ౭౫ ||
మలమందు నీవియ్య మలమగుటయో కృపా మలమందువై వెలుగు అరుణాచలా || ౭౬ ||
మానము గొని చేరువారి మానము బాపి నిరభిమానత వెలుగు అరుణాచలా || ౭౭ ||
మించగా వేడెడు కించిజ్ఞుడను నను వంచింపకను బ్రోవుమరుణాచలా || ౭౮ ||
నావికుడుండగ పెనుగాలి నలయు నావను గాక కాచి బ్రోవుం అరుణాచలా || ౭౯ ||
ముడిమూలముల్ గాన మునుకొంటివి సరిగ ముగియ భారము లేదొ అరుణాచలా || ౮౦ ||
ముక్కిడి మును జూపు ముకురము గాక నన్ హెచ్చించి కౌగలింపు అరుణాచలా || ౮౧ ||
సత్యాహమున మనో మృదు పుష్ప శయ్యపై మేన్గలయ గరుణింపు అరుణాచలా || ౮౨ ||
మీదు మీదుగ మ్రొక్కు భక్తుల జేరి నీ వందితే మేలిమి అరుణాచలా || ౮౩ ||
మై మై దణచి క్రుపాంజనమున నీ సత్య వశ మొనరించితి అరుణాచలా || ౮౪ ||
మొగ్గ పరిపి నను బట్ట బయట నీవు నట్టాడు టేలొకో అరుణాచలా || ౮౫ ||
మోహము ద్రప్పి నీ మోహ మొనర్చి నా మోహము తీరదా అరుణాచలా || ౮౬ ||
మౌనియై రాయిగా నలరక యున్నచో మౌన మిది యగునో అరుణాచలా || ౮౭ ||
ఎవరు నా నోటిలో మన్నును గొట్టి నా బ్రతుకును హరించినది అరుణాచలా || ౮౮ ||
ఎవరు గనక నాడు మదిని మైకపరచి కొల్లగొనిన దెవరు అరుణాచలా || ౮౯ ||
రమణుడనుచు నంటి రోషము గొనకనన్ రమియింప చేయరమ్ము అరుణాచలా || ౯౦ ||
రేయింబవలు లేని బట్ట బయట యింట రమియింపగా రమ్ము అరుణాచలా || ౯౧ ||
లక్ష్యముంచి యనుగ్రహాస్త్రము వైచి నన్ గబళించి తుసురుతో అరుణాచలా || ౯౨ ||
లాభమీ విహపర లాభ హీనుని చేరి లాభ మే మందితీవి అరుణాచలా || ౯౩ ||
రమ్మని యనలేదే వచ్చి నావంతివ్వ వెరకు నీ తలవిధి అరుణాచలా || ౯౪ ||
రమ్మని లోదూరి నీ జీవ మిడునాడే నా జీవమును బాసి తరుణాచలా || ౯౫ ||
విడిచిన కష్టమౌ విడాక నిన్నుసురును విడువ ననుగ్రహింపు అరుణాచలా || ౯౬ ||
ఇల్లు విడువ లాగి లోనింటిలో జొచ్చి యొగి నీదు నిలు చూపితరుణాచలా || ౯౭ ||
వెలిపుచ్చితి న్నీదు సేత కినియక నీ కృప వెలిబుచ్చి కావు అరుణాచలా || ౯౮ ||
వేదాంతమున వేరు లేక వెలింగెడు వేద పదము బ్రోవుం అరుణాచలా || ౯౯ ||
నింద నాశీస్సుగా గొని దయాపాత్రుగా చేసి విడక కావు అరుణాచలా || ౧౦౦ ||
నీట హిమముగా ప్రేమకారు నీలో నన్ ప్రేమగ కరగి బ్రోవు అరుణాచలా || ౧౦౧ ||
అరుణాద్రి యన నే కృపావల బడితి దప్పునె నీ కృపావల అరుణాచలా || ౧౦౨ ||
చింతింప కృపపడ సాలీడు వలె గట్టి చెరపెట్టి బక్షించితి అరుణాచలా || ౧౦౩ ||
ప్రేమతో నీ నామ మాలించు భక్త భక్తుల భక్తుగా బ్రోవు అరుణాచలా || ౧౦౪ ||
ననుబోలు దీనుల నిం పొంద కాచుచు చిరజీవివై బ్రోవు అరుణాచలా || ౧౦౫ ||
ఎముకలరుగు దాసు మృదు వాక్కు విను చెవిన్ గొనుమ నా యల్పోక్తు లరుణాచలా || ౧౦౬ ||
షమగల గిరి యల్ప వాక్కు సద్వాక్కుగ గొని కావు మరి యిష్ట మరుణాచలా || ౧౦౭ ||
మాలను దయచేసి యరుణాచలరమణ నా మాల దాల్చి బ్రోవు అరుణాచలా || ౧౦౮ ||
ఇతి శ్రీ అరుణాచల అక్షరమణమాల సంపూర్ణం ||